Weer wat nieuw materiaal, weer een stapje verder op vlak van mechanisatie. 

Hoewel we de bodem zo weinig mogelijk willen verstoren, willen we echt niet alle patatten met de hand uit de grond halen. Daarom haalden we een aardappelrooier, die achter de motoculteur past. Nog geen foto’s van de rooier in werking, omdat hij simpelweg nog in de doos zit (en ik veel te vaak vergeet foto’s te nemen). 

De werking is eenvoudig prachtig. de rooier trekt zichzelf in de grond, en verdwijnt zo onder de patatten. Terwijl we naar voor rijden worden de patatten samen met de grond omhoog geduwd over de “vingers” van de rooier. Het zand valt er tussen door, de patatten blijven vanboven liggen. Meer moet dat niet zijn.